Շահան Նաթալիի նամակը Միսաք Թորլաքյանի մահվան կապակցությամբ (Բոստոն, նոյեմբերի 13, 1968 թ.)

Գիշեր է ուշ, դուրսը՝ քամի, մուժ ու մշուշ, կ՛ըսես, բնութիւնն ալ է տաճկացեր:

Եւ ահա գուժկան հեռագիր մը կը դղրդէ դուռս. «Վրիժակիցը քու՝ Միսաքն ալ չկայ այլևս...»:

Ափսո՜ս, ուրեմն Միսաքն ալ ինկաւ նահատակ, թառ ու թափառ Սև ծովէն մինչև Խաղաղական օվկէանոս:

«Այս ճակատագիրն ի՜նչ սև է, Աստուած...»: Որ Սողոմոնն, Արամն ու Միսաքը Քեմախէն, Կարինէն, Տրապիզոնէն ուրկէ՜ ու՜ր իյնային Ամերիկաներն, օտար փոսի մէջ հողուէին: Ետևները ձգուած վրիժապահանջ ազգ մը նահատակ, ծովերով արիւն, հայրենիք մը աւար, աւեր, վրէժն անոնց դեռ անհատոյց...

Մխիթարանքի բառ կը մնա՞յ:

Ես չգիտեմ ո՛վ զով պիտի մխիթարէ, ե՞ս քեզ, թէ դուք զիս:

Խնդրեմ, շրթներս ձեր շրթներուն մէջ, համբուրեցէք Միսաքին վրիժառու աջին ցուցամատը, փսփսացէք ականջին, անոր հոգին կը լսէ: Կ՛ըսէ Շահան. «Միսա՛ք, դուն ալ լքեցիր զիս, միացար Սողոմոնին, Արամին. ըսէ՛ անոնց, հայասպան դահիճներն հասան մինչև Խաղաղական: Ես մինակ որու՞ դիմեմ, երբ դուք չկաք... Յարութիւն առէք, յայտնուեցէք վերածին Սողոմոնի, Արամի, Միսաքի մէջ»:

Սգակցօրէն՝ ՇԱՀԱՆ:

Խաչատուր ԴԱԴԱՅԱՆԻ Ֆբ էջից

Հեղինակի նյութեր

• «Ինչու՞ գրել տուիք, ես չէի ուզի, որ այդ մասին գրուէր լրագիրներու մէջ»
• Խրիմյան Հայրիկի անմահ պատգամը․ հիշատակի օր
• «Զվախճան մեծ բարերարի ազգիս»
• «Հոգին ալ ունի իւր պահանջները»
• «Հայկական կեանք»
• Ազնիվ արարք
• Կրթության նվիրյալը
• Հային խաբելու «արվեստը»
• Սգո քայլերգ
• Երկու ազգային բարերար և համեմատական դիտարկում
• Անպատիվ «Պատվո Լեգեոն»
• «Նրանք խորտակեցին էն հոյակապ տաճարը և մնացին դուրսը՝ իրենց ձեռքով արած աւերակների մէջ»
• Ադրբեջանական սադրանքին՝ ի պատասխան
• Ադրբեջանական սադրանքին՝ ի պատասխան
• Հաճելի լուր Ֆրանսիայից
• Թոշակս՝ ընդդեմ դրա
• Զորավար Անդրանիկից մինչև Պապիկյան, «Գարեգին Նժդեհից»՝ «Պատվո լեգեոն»
• Սրամիտ Հայրիկը
• Փղոսկրյա ավետարանը
• Չնքուշ

Մեկնաբանություններ